Ales ty glupi, Zap. Ja mam klucze!
Ja... rozwalilem to.
Rozwaliles. Zawsze tak robisz, prawda? Wszystko rozwalasz.
Kretyn z ciebie, nie?
Jestem tu u siebie.
Swietnie. Zaprowadzisz nas i nie bedziemy tracic czasu.
Musze wziac.
Zaraz dostaniesz, mala.
Przyjezdzajcie. Zaczne bez was.
Oducza się napadac na nas.
Musze wziac.
Za moment! Wytrzymaj troche!
Rusz się, Coyotte. Na litosc boska!
Cholera!
Swiatlo!
Zwariowaliscie?
Czego tu szukacie, gnojki,
oprócz klopotów?
To twój stary, Coyotte?
Antoine?
Tato.
To nie ty?
Potrzebujemy dzialki.
Chcesz zastrzelic wlasnego syna?
Dupek!
Dupek! Zabij go!
O to chodzi? Dalej! Jestem Rico!
Dalej, Zap!
Zalatw to, Zap, dobra?
Bedzie dobrze, Rico!
Bedzie dobrze!
Zaden nie przezyl?
Nie.
Zamknac się!
Cisza!
Wychodz! Rece z tylu!
Rozsun nogi. Bardziej!
Nazwisko.
Nikita.
Dam ci rade, slicznotko.
Uspokój się, bo mnie to nie bawi.
Rozumiesz?
Slicznotka!
Moze powinnismy zaczekac...
Spokojnie. Znam się na tych swirach.
To taka poza.
Olówek.
Skup się. Napisz swoje imie i nazwisko.
Nazywam się...
slicznotka!
Po rozwazeniu sprawy z Saint-Denis uznajemy oskarzona winna...
zamordowania z premedytacja Georges'a Henriego,
Grégoire'a Andersena i Michela Terlina,
oficerów policji.
Na pytanie o okolicznosci lagodzace...
sad odpowiada negatywnie.
Zgodnie z artykulem 304 oskarzona zostaje skazana...
na dozywotnie wiezienie.
Prosba o zwolnienie warunkowe bedzie mogla być zlozona po 30 latach.
Koniec rozprawy.
Sukinsyny!
Puszczaj,
dupku!
Przestan.
Puszczajcie,
sukinsyny!
Trzymac ja!
Sukinsyny!
Z drogi!
Nie mozecie tego zrobic.
Nie chce tak umierac.
Zawiadomcie moja matke.
Zostala zawiadomiona.
Wiec dlaczego jej tu nie ma?
Dlaczego nie ma mojej matki?
Nie mozemy troche zaczekac?
Ona przyjdzie i zabierze mnie. Mama mnie stad zabierze.
Mamo.
Witaj.
Jak się nazywasz?
Nikita.
Ladne imie.
Skad pochodzi?
Z piosenki.
O czym to piosenka?
Prosze pana,
czy to jest niebo?
Nie, ale...
moze być.
Zmarlas w sobote o 17.00.
Lekarz wiezienny stwierdzil...
samobójstwo przez przedawkowanie srodka uspokajajacego. Zostalas pochowana...
na Maisons-Alfort, aleja 8, kwatera 30.
Titi... to Titi!
Powiedzmy, ze pracuje...
dla rzadu.
Postanowilismy dac ci jeszcze jedna szanse.
Co mam robic?
Uczyc się.
Uczyc się czytac, chodzic, mówic, usmiechac, nawet walczyc.
Uczyc się wszystkiego.
Po co?
Zeby sluzyc krajowi.
A jesli nie zechce?
Aleja 8, kwatera 30.
Moge przespac się troche, zanim zdecyduje?
Wróce za godzine.
Sukinsyn!
Gdzie jest wyjscie?
Prosto.
- Co to za gnojki? - Pracownicy.
Nie ruszac się! Wszystko w porzadku!
Jak cholera! Nic nie jest w porzadku!
Otwieraj drzwi!
Nie moge.
Kaz im otworzyc drzwi!
Nie zrobia tego.
Rozwale ci leb.
Nie jest naladowany.
Daj spokój. Pusc mnie!
Spokojnie.
Wracajcie do pracy.
Regula 1: Pierwsza kula nie jest dla ciebie.
To cię ostudzi.
Zdecydowalas się?
Dobrze.
Wypelnij to.
A jesli tego nie zrobie?
Zrobisz.
Zaczniemy od rzeczy latwych.
To jak klawisze maszyny do pisania: Litery i cyfry.
To jest mysz. Pod spodem ma kulke, która przesuwa strzalke.
Jesli tu nacisniesz, mozesz rysowac.
Spróbuj.
Tak. Delikatnie. Dobrze. Delikatnie!
Teraz cofnij strzalke. Zjedz do rogu.
Cofnij ja tutaj.
Dobrze. Nacisnij.
Gotowe.
Jeszcze raz.
To bron, której uzywamy. Przede wszystkim...
Beretta 93R, 9 mm, automatyczny. Maksimum 20 strzalów.
Lufa w strone celu.
Zanim nauczysz się postawy, oswój się z bronia.
Cel: 10 metrów.
Strzelalas jużz tego?
Nigdy do tarczy.
Dobrze.
Nie moge. Bola mnie nogi.
Nie szkodzi. Pocwiczymy refleks.
To latwe.
Przygotuj się.
Wystawilem garde.
Spróbuj uderzyc mnie w twarz.
Nastepna grupa!
Usiadz tam.
Moje drogie dziewcze,
nie wygladasz najlepiej. Zujesz gume.
Ale jesli się wspólnie postaramy, a los się do nas usmiechnie,
zrobimy z ciebie istote ludzka.
Konieczny krok,
by stac się doskonalym uzupelnieniem mezczyzny:
Kobieta.
Podoba ci się?
Mozesz zdefiniowac wdziek?
Nie jestem madra.
Wiec usmiechnij się. To bedzie dobry poczatek.
Kiedy czegos nie wiesz, usmiechaj się.
Nie zmadrzejesz od tego, ale innym bedzie milo.
Pozwól, by ogarnela cię miekka delikatnosc,
która uczyni cię piekna.
Usmiech.
Usmiech...
to powierzchowna slodycz.
Delikatnosc.
Prawie jak grymas.
Zalozymy peruke?
Jak idzie?
Wolalabym, zeby jużprzeszlo.
Poczucie humoru. Dobry poczatek.
Zaprzyjaznilas się z kims?
Dobrze rozumiem się z mysza.
Kiedy pójdziemy na drinka?
Jeszcze nie teraz.
Czy tu się nigdy nie odpoczywa?
Nigdy.
Do twarzy ci w tym.
W przyszlym tygodniu koncze 20 lat.
Nie moglabym dostac wolnego,
gdybys ty poszedl ze mna?
Jak idzie? Mam dla ciebie swietny program.
Prezent.
Otworze, dobrze?
Minely trzy miesiace, a ona wszystko zmarnowala.
Straciles wyczucie?
Ona ma potencjal.
Potencjal?
Ciekawe, do czego, oprócz kopania i gryzienia trenerów.
Dobrych agentów trenuje się dlugo:
Piec, moze szesc lat.
Daj spokój.
Daje ci dwa tygodnie. Potem ja wyrzucamy.
- Kim jestes? - Nie wiem.
Ale jestes...
Tak...
Jak trafilas w moje ramiona?
Nie wiem.
Ale skoro jużdo tego doszlo...
Moze to tylko sen.
Mój najdrozszy.
Zrobilas postepy, szczególnie w tancu.
Takze w malarstwie.
Ale w innych przedmiotach...
nic,
zero.
Zaraz wracam.
Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin.
Zdmuchnij.
Dali nam dwa tygodnie.
Potem nie będę mógl nic zrobic.
Zupelnie nic.
Patrzysz na moje dlonie?
Kiedys byly piekne.
Teraz mnie zdradzaja.
Przeszlas przez to?
Kieruj się przyjemnoscia.
Kobieca przyjemnoscia.
I nie zapominaj,
ze tylko dwie rzeczy nie maja granic:
Kobiecosc i to, jak mozesz ja wykorzystac.
Nie wierze!
Jeszcze nie gotowa?
Denerwujesz się, Amande.
Jest za piec, a ja nie znosze niepunktualnosci.
Oczekiwanie zaostrza apetyt.
Wlóz to.
Boze, jaki brzydki ten wieszak.
Musze dokonczyc prace.
Nie ma mowy! Wystarczy!
Jeszcze tylko minuta.
Pieknie wygladasz.
Idziemy na kolacje?
Tak.
Dlaczego?
Dzis sa twoje urodziny.
Dwudzieste trzecie.
Patrzcie, pamietal.
Amande, mamy goscia.
Pomyslalem, ze zjemy kolacje...
na miescie.
Mam isc?
To, co zwykle?
Wiesz,
mozesz odlozyc torebke.
Spójrz.
Sztuczka magiczna.
Zaczekaj chwile.
Tattinger, najlepszy z najlepszych szampanów.
- Milego wieczoru. - Dziekuje.
Za twoja przyszlosc.
Teraz?
Jest naladowany.
Szesc tytanowych kul i zapasowy magazynek.
Nie rozumiem.
Za toba siedzi troje ludzi. Kobieta i dwóch mezczyzn w garniturach:
Ochroniarz...
i VIP. Zabij go dwoma strzalami.
Potem id do meskiej toalety.
W ostatniej kabinie jest okienko, przez które się przecisniesz.
Wychodzi na podwórze. Jest stamtad przejscie na ulice.
Samochód jużczeka.
Masz trzy minuty.
Zaczekaj, az wyjde.
Eddy, zobacz tam.
Na druga strone.
Zostancie tam.
José!
Ide!
Prosze pani! Niech się pani zatrzyma!
Otwierac!
Mam tu klopoty.
Prosze pani!
Otwieraj,
dupku!
Okno bylo zamurowane, Bob!
Okno bylo zamurowane!
Oczywiscie.
Ty cholerny draniu!
Przestan, Nikito!
Sukinsyn!
To jużkoniec. Jutro wychodzisz. Jutro wychodzisz!
Uspokój się, do cholery!
Musimy...
Musimy robic taki test, zanim wypuscimy agenta.
Swietnie sobie poradzilas, Nikito.
Dzis...
i przez wszystkie te lata.
Będę za toba tesknil.
Nigdy cię jużnie pocaluje.
Do jakiej kategorii...
misji jest ona przeznaczona?
S1.
Ciagle ta sama ambicja.
Prosze nie siadac.
Pól roku. Ma wrócic we wrzesniu.
Nie znosze cię. Chetnie pozwolilbym ci zginac, wiec się nie wychylaj.
Nie bedzie ostrzezenia. Jasne?
Lle moge wziac?
Najwyzej trzy.
Jeannot.
Marie Clément z Sarlat. Pielegniarka w Salpétričre.
Wyplata w banku naprzeciwko szpitala.
Paszport, prawo jazdy i premia na dobry poczatek.
Kryptonim misji:
Joséphine.
Powodzenia.
Boje się.
Najgorsze za toba.
Drugie pietro, duzo slonca, centralne ogrzewanie,
ma pani szczescie, ze jest wolne.
Znakomicie.
Spieszy się pani?
Nie, ani troche.
To dobrze, bo kasa mi nawala.
Tasma teżsię zepsula, wiec...
Mam mnóstwo czasu.
To dobrze.
Prosze to przesunac i zaczniemy liczyc.
Ravioli.
Wolno mi to idzie. Pracuje dopiero drugi dzien. To naprawde trudne.
Ciasteczka. Pobrudzila się pani farba?
Boze, nie ma metki! Na pewno nie warte wiecej niz 10 franków. Niech bedzie 10!
O której pan konczy prace?
O 18.00.
Moze pójdziemy na kolacje?
Dziesiec franków!
Jeszcze nie skonczylam.
Czuje się niezrecznie. Z reguly to ja zapraszam.
Naprawde jestem zmieszany. Nie wiem, co powiedziec.
Niewazne. Jed.
Jasne, będę jadl.
Pyszne.
Dzis rano w sklepie zdarzylo się co...
zabawnego. Bardzo zabawnego!
Tak teżnie.
Wiem, mam jesc, póki gorace.
Nie zaczynaj tego, czego nie mozesz zatrzymac.
Przepraszam, ale pragne cię.
Jedzenie wystygnie.
Mialas się zajac sniadaniem!
Wstawilam wode.
Akurat, guzik zrobilas!
Sniadanie, Wasza Wysokosc.
Prosze. Cholera, spóznie się.
Wasza Wysokosc dobrze spala?
W sobote zaprosze Léona na kolacje.
Dobrze.
Biedak teskni do Bretanii.
Usmaze nalesniki.
Umiesz?
Moglibysmy rozkrecic interes.
Jaki?
Projektowanie jachtów.
- On mialby być gumka do wycierania? - Léon to mily facet.
Widzialam banany, które mialy wiecej rozumu.
Nie dokuczaj mu.
Moze zaprosisz swoja przyjaciólke?
Kogo?
Zaprzyjaznilas się w sklepie z jakas blondynka,
prawda? W zeszlym tygodniu.
Tak, ale nie wiem, czy to jużprzyjaciólka.
Masz okazje się przekonac.
Jesli się nie uda, Léon bedzie obieral jej banany.
Dobrze nam ze soba, prawda?
Jestesmy razem jużpól roku.
Marie,
dlaczego ty tu nigdy nikogo nie zapraszasz?
Zadnych krewnych czy przyjaciól.
Nikogo.
Bo kocham tylko ciebie.
Oczywiscie.
Nie! Powiedz mu, ze go nie cierpie.
Halo?
Joséphine?
Tak.
Bar w hotelu Jerzy V, za godzine.
Kto to był?
Ze szpitala. Mam dyzur.
Herbate.
Ma pani ogien?
W piwnicy hotelu Régina, za godzine.
Nie ruszaj się.
Stan w rozkroku.
Joséphine.
Przepraszam.
Wlóz to.
Co mam teraz zrobic?
Czekaj.
Obsluga pokojów, dzien dobry.
Oczywiscie, prosze pana.
Co mam teraz zrobic?
Id do domu.
To wszystko?
Halo?
Marie?
Mówi Bob.
Jak się masz?
Dobrze.
Chce ci pogratulowac. Ciesze się, ze pierwsze zadanie poszlo dobrze.
Dziekuje.
Jak się mieszka na swoim?
Swietnie.
Mam narzeczonego.
Znakomicie. Ciesze się, ze wszystko się uklada.
Musze konczyc, Marie. Powodzenia nastepnym razem.
Bob?
Tak?
Chcialabym zaprosic cię na kolacje.
Z przyjemnoscia.
Bob?
Wujek Bob?
Prosze wejsc. Ona jest w lazience.
Wezme to.
Nie trzeba bylo przynosic kwiatów. Szampan to dobry pomysl.
Przepraszam.
Milo mi...
pana poznac. Ja...
Do tej pory nie spotkalem nikogo z jej rodziny.
Innych nie warto poznawac.
Wloze do lodówki, bo wystygnie.
Pyszne. Naprawde, swietne...
Przestan. Nigdy temu nie dorównam. Ostatni komplement, dobrze?
Dlugo jej nie widzialem. Ona...
Promienieje. Na pewno takze dzieki tobie.
Mój urok jest zwodniczy. Nie dziala natychmiast.
Trzeba poczekac 10 czy 15 lat.
Jaka ona byla, kiedy byla mala?
Nie, Marco.
Kiedy miala 8 lat.
Marco, obiecales!
Pytam jego, nie ciebie, Marie.
Widzisz, nie moge nawet pytac.
Czy ja pytam?
Nie, ale chcialbym, zebys pytala.
Przeciez i tak cię kocham.
Widzisz, jaka uparta.
Tak mówia.
Marie!
Kiedy miala 8 lat, byla przesliczna.
Miala zlocisty warkocz.
Byla tam kuzynka, Caroline.
Tylko Caroline mogla dotykac jej warkocza. Nikt inny.
Miala wstazke...
i zawsze nosila biale sukienki.
Widywalem ja tylko latem, gdy rodzina wynajmowala dom.
W sumie bylo 20 dzieci, kuzynów i sasiadów,
które stale robily harmider.
Marie znala pewna sztuczke. Nasladowala zabke.
Kucala przy stawie, skakala w bloto...
i kumkala: "Kum, kum". Reszta dzieci się smiala.
Wracala...
przemoknieta do suchej nitki, zawsze z tym samym wytlumaczeniem.
"Poslizgnelam się", mówila cichutkim glosikiem.
To do niej podobne.
Mówila ci, czym się zajmuje?
Nie. Przeciez nie moge o nic pytac.
Pracuje w biurze podrózy. Jestem wspólwlascicielem.
Dwa bilety do Wenecji.
Prezent zareczynowy.
Nie wiem, co powiedziec.
Nie mów nic.
Mahon?
Niedobrze mi.
Uwazaj na stopien.
Tedy!
Nie, tylko nie gondola, Marie!
Tylko nie gondola.
- Pragne cię. - A ja ciebie.
- Chce mi się pic. - Mnie też.
- Jestem glodna. - Ja też.
Papuga! Rozepnij mi sukienke!
- Natychmiast. - Jużjest rozpieta.
Nie, zdejmij ja.
Zdejmij ja!
Trzymaj to.
Chcielibysmy szynke San Daniele, porcje sera...
i dwie butelki wody. Po seksie mamy pragnienie.
Wariatka.
Co powiedzial?
Ze ma ten sam problem.
Wiec wszystko w porzadku?
Nie ruszaj się.
Joséphine?
Tak.
Szafka w lazience ma tajny schowek.
Dobrze, niech bedzie salatka.
Dziekuje.
Nie maja szynki.
Zadzwon do kierownika.
Chce się wykapac.
Odpocznij i poczekaj na obsluge.
Joséphine, zglaszam się.
Pierwsze elementy sa pod umywalka.
Gotowe.
Otwórz okno.
Nie ma klamki!
Nie obchodzi mnie to!
Kochanie?
Tak?
Wiesz, o czym mysle?
Nie.
Jestes taka piekna. Wtedy w sklepie pomyslalem: "Zycie jest okropne.
"Taka dziewczyna nigdy nie bedzie...
"dzielic ze mna zycia.
"Nigdy".
Sam się dziwie, ze to mówie.
Biala lódz na kanale,
za sterem mezczyzna w niebieskiej koszuli.
Na lewo dwie osoby przed drzwiami.
Wyceluj w nich...
i przygotuj się.
Czekamy na rozkazy.
Tak.
Mozemy porozmawiac?
Dobrze, ale nie wchodz.
Marie,
wiem, ze pytania cię denerwuja.
Nie wiem, o co chodzi. Co przezylas,
ze tak się zachowujesz.
Ale mam wyobraznie. I wyobrazam sobie najgorsze.
Najgorsze byloby ulga.
Kto tam?
Obsluga.
Jużide.
Dzien dobry panu. Piekny dzien, prawda?
Podobno nie mieliscie szynki?
Slucham?
Niewazne.
Ile celów?
Jeden, ale podwójny.
Jak wyglada?
Nie otrzymalem jeszcze informacji.
Na imie mam Roberto. Jesli chce pan mnie wezwac...
Tak, do widzenia.
Cel w polu widzenia za 10 sekund.
Który to z nich?
Nie mam jeszcze informacji.
Cel, do cholery!
Kobieta.
Kobieta ubrana na brazowo.
Na litosc boska, kobieta!
Kobieta, do cholery!
O co chodzi? Dlaczego nie odpowiadasz?
Obiecales nie wchodzic.
Wiem, ale uslyszalem halas...
Stalem pod drzwiami 15 minut. Moglas odpowiedziec!
Nie slyszalas mnie, tak?
Dobrze.
To ci doda sil.
Prosze pani?
Goraca czekolada i ciastko.
Interesujesz się moimi wakacjami?
Znam ciebie i twoje sadystyczne zabawy.
Jestes nienormalny, Bob. Musze ci to powiedziec.
Zamieniasz swoja prace w rynsztok.
Ciesze się, ze cię widze.
Tesknie do dni, gdy mialem cię dla siebie.
Ambasador, wyjezdza za piec miesiecy.
Dopadnij go, zanim pojedzie. To twoje zadanie. Sama wybierz zespól.
Masz piec miesiecy. Szef chce, zeby to byla czysta, sprawna robota.
Pomyslalem o tobie.
Zawsze dwie rzeczy naraz, co?
Zeby pokazac, jak cię kocham.
Co za powitanie! Spróbuje jeszcze raz.
Tak jest duzo lepiej.
Od tej pory...
nie ma już"pana kasjera". Rzucilem prace.
- Wlasnie. - Zeby budowac jachty?
Pewnie!
- Szampan! - Pomyslalem o tym.
Kto cię nauczyl tego usmiechu?
Ty.
Powinnismy się przeprowadzic.
Pomyslalem, ze wygodniej byloby ci w wiekszym mieszkaniu.
Tutaj spotyka się ze swoja kochanka. Musisz poczekac dwie godziny.
Masz ogien?
Do zobaczenia.
Przepraszam, co mnie zatrzymalo.
Maximilien Jedreck, na placówce w Paryzu od siedmiu lat.
Przechowuje informacje w sejfie ambasady,
czekajac, az wróci do siebie. Klasyczne.
Jakie to informacje?
Wszelkie: Komputery, elektronika, maszyny...
Kim jest ta dziewczyna?
Anne-Marie. Sa razem od dwóch lat. Ona zajmuje się handlem sztuka.
Wydaje się niegrozna.
On nas nie interesuje.
Chodzi nam o firmy sprzedajace te informacje,
a zeby miec je w garsci, potrzebujemy dowodu.
Dowód jest w sejfie ambasady?
Tak, a klucze sa w jego kieszeni.
Wiemy zatem, gdzie szukac.
Stosunki sa napiete. Bšd ostrozna i nie zrób mu krzywdy.
Spróbuj czarowac, nie niszczyc.
Kochanie?
Cholera, przestraszylas mnie!
Pracujesz w szpitalu i tak ladnie pachniesz?
To moja tajemnica.
Opowiedz mi o tych trzech miesiacach nocnych dyzurów.
Dzis bedzie ostatni.
Przeklete obrazy!
Mam się panem zajac.
Marie-Hélčne, milo mi pana poznac.
Wzajemnie.
Zaraz wracam.
Trudno bedzie to sprzedac.
Czyje to?
Faceta, z którym byly klopoty, jeszcze nim zaczelam dzwigac jego obrazy.
Czego się pan napije?
Whisky.
Wiec pracuje pani z Anne-Marie?
Czasami. Tata ma galerie obok niej.
Na tej samej ulicy?
Tak, kawalek dalej.
Kawalek dalej, kawalek dalej.
Rozumiem.
Dziekuje.
Za galeria finska.
Nie, jeszcze dalej.
Lokiec!
Gul-gul.
Polóz się. Pora się przespac.
Christian, wjezdza jakas gospodyni.
Przyjalem.
- Joséphine? - Tak.
Ambasador mówi szyfrem do swoich ochroniarzy.
Wiem, ale znamy go.
Zostal zmieniony.
Wlasnie dowiedzialem się z nasluchu.
Wiec przerywamy?
Zaczekaj, dowiem się.
Nie, misja trwa.
- Jak to? - Wysylamy wam kogos do sprzatania.
To moja misja, przez pól roku...
Przestan! Rozkaz to rozkaz!
Misja trwa, najwyzszy priorytet.
Pieprze wasze sprzatanie!
Wychodzimy?
Nie, czekamy i rozmawiamy z nim.
Maurice?
Maurice, kto jedzie?
W porzadku!
Tylko spokojnie!
Dobrze!
Ja otworze.
Victor, do sprzatania.
Lazienka?
Tam.
Przynies tamtego.
A kierowca?
W bagazniku.
Dalej, porozmawiaj z nim.
Przestan! Masz lepszy pomysl?
Victorze, musimy najpierw porozmawiac.
Pózniej.
Co robisz?
Sprzatam wasze brudy.
Cholera, on zyje!
Oszalales!
Przytrzymaj go, dupku!
- Mam dosyc! - Chod tu i pomóz mi.
Mam tego dosyc!
Zamknij się.
Uspokój się. Pomóz mi.
Sam id do ambasady! Masz tu klucze!
Przestan, dupku!
Tak, przestane!
Przestancie!
Victorze,
zadzwonie zapytac o rozkazy.
Victorze! Nie!
Nie przerywam trwajacych misji.
Nigdzie nie zadzwonisz.
Dokonczymy to, albo spale ci twarz, jasne?
Pójde z toba.
Lepiej nie. Zostan tu. Daj mi godzine.
I uspokój się.
Do zobaczenia za godzine.
Powiedzialas, godzina.
Pora na sprzatanie.
Nie! Niczego nie będziesz sprzatal, Victorze.
Przejedziemy się.
Dobrze?
Misja nie zostala wykonana.
Prosze, Victorze. Wiecej jużnie zniose.
Jedzmy, prosze!
Kto to?
Nie wiem.
Co się dzieje, prosze pana?
Cholera!
Jedzmy stad!
Sa gotowi.
Wszystko w porzadku.
Falszywy alarm. Spokojnie.
Zamkneli brame. Nie wydostaniemy się.
Wrócimy tu.
Stac!
- Mala przejazdzka i wrócimy tu. - Prosze, zatrzymaj!
Posun się.
Spójrz na mnie, Marie.
Moje biedactwo.
Zamecza cię.
Ta praca jest dla ciebie za ciezka.
Masz takie drobne dlonie.
Trzeba je chronic.
Nie wolno im się zestarzec.
Przestan, zanim bedzie za pózno.
Dlaczego to mówisz?
Wiem wszystko, Marie.
W twoim szpitalu nie pracowala zadna Marie Clément.
Wiem teżo...
obserwowaniu, sledzeniu,
kasetach wideo.
Dlaczego nic nie mówiles?
Bo kocham tylko ciebie.
Dziekuje.
Mój maly Marco.
Nie spotkalam nikogo piekniejszego.
Tylko ty mi pomogles.
Wyjedziesz?
Znajdzie się dla mnie miejsce przy tobie?
Lepiej ci bedzie daleko ode mnie.
Kocham cię.
Mathieu! Ja pójde pierwszy.
Zawolam, jesli beda klopoty.
Przyszedles mnie zastrzelic?
Nie.
Nie sadzisz,
ze ona splacila swój dlug?
Czy ona nie ma prawa zyc?
Jej zycie leglo w gruzach.
Wiem o tym.
Pare lat temu to ona zniszczyla zycie.
Policjanta.
To wysoki dlug.
Zabijala takze dla ciebie.
Wazne jest tylko to, co tobie pasuje.
Dobrze, Marco, teraz wiesz już, o co w tym chodzi.
Slucham. Co chcesz, zebym zrobil?
Chron ja.
Spróbuje,
ale grozi jej niebezpieczenstwo, Marco.
Zabrala dokumenty z ambasady.
Wiec nic jej nie grozi. Ja mam te dokumenty.
Zostawila dla ciebie kartke,
ale podarlem ja.
Co pisala?
Bedziemy za nia tesknic, prawda?
Tak.
Subtitles by SOFTITLER
Ripped by SkyFury